آيه تطهير و امام حسين (ع)

آيه تطهير و امام حسين (ع)

سوره احزاب آيه ۳۳

اَعُوذُ باللّهِ منَ الشّيطانِ الرَّجيم

وَ قَرْنَ في بُيُوتِكُنَّ وَ لا تَبرَّجْنَ تَبرُّجَ الْجَهِلِيَّةِ الأُوليوَ أَقِمْنَ الصلَوةَ وَ ءَاتِينَ الزَّكوةَ وَ أَطِعْنَ اللَّهَ وَ رَسولَهُإِنَّمَا يُرِيدُ اللَّهُ لِيُذْهِب عَنكمُ الرِّجْس أَهْلَ الْبَيْتِ وَ يُطهِّرَكمْ تَطهِيراً(۳۳)

صدق الله العلی العظیم

 و در خانه‏ هاي خود بنشينيد ، و چون زنان جاهليت نخست خود نمايي نكنيد ، و نماز بپا داريد ، و زكات دهيد ، و خدا و رسولش را اطاعت كنيد ، خدا جز اين منظور ندارد كه پليدي را از شما اهل بيت ببرد ، و آن طور كه خود مي‏داند پاكتان كند ( ۳۳) .

امام حسين عليه السلام يكي از كساني است كه خداوند متعال طبق اين آيه شريفه اراده كرده است كه پليدي ( گناه ) از او دور باشد . ( معصوم باشد  ) پس هرگاه عملي انجام دهد درست ، از پليدي دور و در راه خداست و هركس با او دشمني كند با خدا دشمني كرده است .

در اينجا سوالي اساسي مطرح مي شود كه وقتي اشخاصي هستند كه خداوند به آنها مقام عصمت را اعطا فرموده ( علىّ و فاطمه و حسن و حسين‏ عليهم السلام)  مي توانند بدون گناه و اشتباه هر كاري را انجام دهند يا هر مسوليتي را برعهده بگيرند چگونه اشخاص ديگر لايق جانشيني پيامبر ، حكومت و خلافت بر جامعه مي شوند ؟ به قول معروف آب كه باشد تيمم باطل است .